علي کريمي
علی کریمی
علی کریمی بهترین بازیکن آسیا ۸ دسامبر ۲۰۰۴-کوالالامپور٬مالزی |
||
شناسنامه | ||
---|---|---|
نام کامل | محمدعلی کریمی پاشاکی | |
زادروز | ۱۷ آبان ۱۳۵۷ (۳۴ سال) | |
زادگاه | کرج، ![]() |
|
قد | ۱۷۸ سانتیمتر | |
نام مستعار | جادوگر[۱][۲] مارادونای آسیا [۳][۴][۵][۶][۷] استاد[۸][۹] |
|
اطلاعات باشگاهی | ||
باشگاه کنونی | پرسپولیس تهران | |
شمارهٔ پیراهن | ۸[۱۰][۱۱] | |
پُست | هافبک تهاجمی | |
باشگاههای جوانان | ||
؟-۱۳۷۰ ۱۳۷۵-۱۳۷۰ |
نفت تهران[۱۲] فتح تهران |
|
باشگاههای حرفهای | ||
سالها | باشگاهها | بازی (گل) |
۱۳۷۷-۱۳۷۵ ۱۳۸۰-۱۳۷۷ ۱۳۸۴-۱۳۸۰ ۱۳۸۶-۱۳۸۴ ۱۳۸۷-۱۳۸۶ ۱۳۸۸-۱۳۸۷ ۱۳۸۸-۱۳۸۷ ۱۳۸۹-۱۳۸۸ ۱۳۹۰-۱۳۸۹ -۱۳۹۰ |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ← ![]() ![]() ![]() ![]() |
۴۳ (۱۱) ۶۹ (۴۵)[۱۳] ۳۳ (۳) ۲۷ (۵) ۰ (۰) ۲۱ (۵) ۳۹ (۱۴) ۱ (۰) ۳۶ (۱۳) |
تیم ملی | ||
۱۳۷۷- | ![]() |
۱۲۷ (۳۸) |
محمدعلی کریمی پاشاکی [۱۴] (زادهٔ ۱۷ آبان ۱۳۵۷ در کرج) و دارای اصالتی گیلانی (دیلمان) است [۱۵]که بیشتر با نام علی کریمی شناخته میشود، بازیکن فوتبال ایرانی است و هماکنون عضو باشگاه پرسپولیس تهران میباشد. او سابقهٔ بازی در باشگاههای فتح تهران، الاهلی امارات، بایرن مونیخ، القطر قطر، استیل آذین و شالکه آلمان را دارد.[۱۶]
کریمی از سال ۱۳۷۷ سابقهٔ بازی در تیم ملی ایران را دارد و با ۱۲۷ بازی ملی و ۳۸ گل ملی،[۱۷] سومین بازیکن ایرانی از نظر تعداد بازی ملی و همچنین سومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران به حساب میآید. وی در سال ۲۰۰۴ توانست آقای گلی جام ملتهای آسیا را بهدست آورد[۱۸][۱۹] و جایزهٔ بهترین بازیکن سال فوتبال آسیا را نیز در همان سال کسب کرد.[۲۰]
محتویات[نهفتن] |
[ویرایش] زندگی شخصی
علی کریمی در ۱۷ آبان ۱۳۵۷ در کرج [۱۴] و در یک خانواده ۷ نفره (چهار پسر و یک دختر) به دنیا آمد.[۲۱] علی فرزند سوم خانواده هست.[۲۲] پدرش « ولی ا...کریمی» خود در ایام جوانی و در یکی از شهرهای استان گیلان فوتبالیست بود. فرشید،برادر بزرگتر علی همانند وی به فوتبال روی آورد و با او در تیم فتح تهران همبازی بود. فرهاد بزرگترین برادر و میلاد کوچکترین برادران او هستند.[۲۱]کریمی در سن ۲۰ سالگی ازدواج کرد[۲۱] و ثمره زندگی او دو پسر به نام های هاووش و هیرسا هستند.[۲۳] [۲۴]
پدر و مادر علی در ابتدا علاقهمند بودند که وی دکتر یا مهندس شود،[۲۲] اما خود کریمی معتقد است که هر کس باید به دنبال استعداد خودش برود و همین موضوع را در مورد فرزندان خود هم صادق می داند.[۲۱] کریمی که از دوران کودکی علاقه بسیاری به فوتبال داشت، بهتدریج از درس و تحصیل فاصله گرفت و با مدرک دیپلم تحصیلات خود را به پایان رساند تا به شکوفا کردن استعدادش در فوتبال بپردازد.[۲۲]
علی کریمی بهجز فوتبال به والیبال ساحلی نیز علاقه دارد[۲۵] و اوقات فراغت خود را با سفر به شمال میگذراند.[۲۴] کریمی شیفته BMW (هر چند در بایرن مونیخ به خاطر اسپانسر باشگاه که AUDI بود مدتی BMW سواری را کنار گذاشت)[۲۱] و طرفدار تیم ملی آرژانتین[۲۱]است.
کریمی همواره دوستدار کمک به کودکان بودهاست٬ به طوری که در اوج شهرت بارها در مدارس ابتدایی و راهنمایی فردیس کرج حاضر شده و وقت خود را با بچهها گذرانده است.همچنین وی به ثبات زندگی و همسرش علاقه دارد و به همین دلیل دوست ندارد فرزندانش در فرهنگ کشورهای دیگر بزرگ شوند و بارها از پیشنهادهای خوب اروپایی گذشته است.[۲۶] [۲۷]او قصد دارد پس از بازنشستگی از فوتبال، برخلاف سهم خواهی های رایج در فوتبال ایران به دفاع از حقوق اساسی کودکان بپردازد.[۲۸]
[ویرایش] فوتبال باشگاهی
کریمی فوتبال خود را از نوجوانان نفت تهران شروع کرد. وی سپس به نوجوانان سایپا پیوست و بعد از آن به فتح تهران منتقل شد و خدمت سربازی خود را در این باشگاه گذاراند.[۲۹] او به همراه برادر بزرگترش فرشید، از شهرک مارلیک کرج در تمرینات فتح حضور پیدا میکرد. در ابتدا مبلغ قرارداد فرشید بیشتر از او بود ولی درخشش کریمی در تیم فتح موجب شد که بارها حسین شمس (سرمربی وقت تیم فتح) از آینده ای درخشان برای او سخن به میان آورد.[۳۰]کریمی از تیم فتح بطور جدی وارد فوتبال شد و به فوتبال ایران معرفی گشت.کریمی علاوه بر فوتبال در تیم فوتسال فتح هم عضویت داشت.
در بازی های سالنی، افراد زیادی بر روی تعداد گل ها و پاس گل های او شرط بندی می کردند،[۲۴] چرا که کریمی در دریبل زنی بسیار قهار بود.[۲۴] همین امر موجب شد که به همراه حسین شمس [۳۱] برای کمک به تیم ملی فوتبال ایران، به محل برگزاری اردوی آماده سازی تیم ملی، در بروجرد[۳۲] که زیر نظر تومیسلاو ایویچ برگزار میشد برود تا از او تست گرفته شود، اما ایویچ نپذیرفت که از کریمی تست بگیرد.[۳۱]
مسابقات سالنی جام رمضان که در سال ۱۳۷۵ بازار پر رونقی داشت، موجب شد که علی دایی به همراه تنی چند از دوستان و برادرانش برای کاپ تیم بدهند.[۳۲] در سالن کوی نصر (گیشا)[۳۳] [۳۲] [۳۴] تیم علی دایی با حضور دایی در برابر تیم فتح با حضور کریمی[۳۲] (که در ان برهه زمانی نوجوانی ۱۸ ساله وگمنام بود)[۳۵] صف آرایی کردند.[۳۲] در حین بازی علی کریمی مراعات علی دایی را نکرد و چندین بار توپ را از میان پاهای او عبور داد [۳۶] [۳۷] [۲۴] [۳۵] که این امر موجب عصبانیت دایی شد و کریمی مورد غضب دایی با یک سیلی قرار گرفت.[۳۵] [۳۲] [۳۴] [۳۳] [۲۴] درگیری این دو بازیکن موجب شد دعوای بزرگی به وجود بیاید[۳۲] ولی در نهایت غائله ختم به خیر شد.[۳۵] [۳۴] [۳۳] [۲۴]این درگیری آغاز اختلاف دایی و کریمی بود. کریمی بعد ها در مصاحبه ای اعلام کرد که خدا دایی را بغل کرده است.[۳۸] و چند بار دیگر بر این موضوع تاکید کرد.[۳۱] بعد ها اختلافات این دو بازیکن به جام جهانی ۲۰۰۶ و مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ هم کشیده شد.
درخشش کریمی در فتح ادامه داشت. در فینال جام رمضان[۳۱] و این بار در بهار سال ۱۳۷۷ [۳۲] تیم فتح به مصاف استقلال تهران رفت، تیم فوتسال استقلال تمامی بازیکنان اصلی خود از جمله، ورمزیار، مهرانپور و نوری را در اختیار داشت [۳۲] و در مقابل تیم فتح بازیکنانی چون بابک معصومی و البته علی کریمی[۳۱] را در ترکیب خود میدید.[۳۲] کریمی پس از به ثمر رساندن یکی از گل های تیمش در سالن ۱۲۰۰۰ نفری آزادی تهران [۲۹]برای تماشاگرانی که علیه او فحاشی کردند دست تکان داد وآنها را به آرمش دعوت کرد.[۳۲] درخشش کریمی در این مسابقات[۲۹] موجب شد که مورد توجه باشگاه استقلال تهران و پرسپولیس قرار بگیرد اما امیر عابدینی (مدیر عامل وقت باشگاه پرسپولیس) به محظ آماده شدن کارت پایان خدمت کریمی او را به پرسپولیس آورد تا برای این تیم به میدان برود.[۳۱] حسین شمس که از پیشرفت کریمی در فوتبال مطمئن بود در قرارداد او با پرسپولیس قید کرد که ۴۰% از اولین قرارداد او با باشگاه های خارجی به تیم فتح برسد.[۳۰]
[ویرایش] پرسپولیس

علی کریمی در خرداد سال ۱۳۷۷ برای اولین بار به پرسپولیس پیوست و اولین بازی رسمی خود را برای این تیم در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۷۷ در مقابل پلیاکریل اصفهان (هفته نخست لیگ آزادگان) انجام داد.[۳۹] [۲۹] کریمی در چهارمین بازی برای پرسپولیس اولین گل خود را برای این تیم در مقابل سایپا در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۷۷ به ثمر رساند و یک روز بعد از سوی منصور پورحیدری به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد.[۴۰] [۲۹]
در بهمن ماه سال ۱۳۷۷ در بازی دوستانه ایران و ویتنام، در اعتراض به قضاوت تورو كاميكاوا (داور ژاپنی)، داور وسط را هل داد و از سوی AFC به مدت ۲ سال از حضور در تمامی مسابقات محروم شد، که پس از مدتی این
محرومیت به یک سال کاهش ی